Architektura ogródków działkowych: neoklasycyzm

Architektura ogródków działkowych: neoklasycyzm – Agnieszka Żuchowicz

Projekt fotograficzny autorstwa Agnieszki Żuchowicz wyróżniony w konkursie Call4Arts organizowanym przez Fundację 4 Style, w którym autorka przypisała słownikowym definicjom stylów zdjęcia odnalezionych „perełek” architektonicznych, opatrując swoje wybory odautorskim komentarzem.

Product Description

Mianem neoklasycyzmu określa się klasycyzujące tendencje od końca XIX wieku. Już w początkach XVIII wieku można zauważyć prąd w architekturze europejskiej sprzeciwiający się tendencjom architektury barokowej i rokokowej, a wzorujący się na formach architektonicznych starożytnego Rzymu i Grecji. Dwudziestowieczne tendencje klasycyzujące nazywane są neoklasycyzmem.

Cechy architektury klasycystycznej :
wzorowanie się na starożytnych budowlach greckich i rzymskich oraz na niektórych budowlach odrodzenia,
kopiowanie elementów architektury starożytnej,
budowle wznoszone na planie zwartym, koła lub prostokąta,
stosowanie kolumnad i kolumnowych portyków ze zwieńczeniem w kształcie tympanonu, pilastrów, dużych okien; tympanon przeważnie dekorowany płaskorzeźbą,
dążenie do uzyskania efektu harmonii, zrównoważonej kompozycji, stosowanie symetrii,
w opozycji do baroku przeważają fasady o liniach prostych bez wygięć i skrętów,

Harmonia, zrównoważona kompozycja, symetria, ład i porządek – oto określenia, które najtrafniej definiują wszystkie komponenty powyższego założenia. Autorzy tego dzieła potraktowali zadanie kompleksowo, stwarzając spójną przestrzeń dla funkcjonowania architektury obiektu i założenia ogrodowego. Czytelność formy nie pozostawia żadnych złudzeń – zwarty plan budowli, fasada o liniach prostych, zastosowanie kolumnady, zwieńczenie w kształcie tympanonu i duże okna oraz symetria i zrównoważona kompozycja ogrodowa stawiają całość w czołówce dzieł czystego neoklasycyzmu.