W Pałacu Sztuki na Placu Szczepańskim od 14 października bieżącego roku można było oglądać Wystawę Dyplomów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – edycję jesienną, na której zaprezentowano wybrane prace dyplomowe Wydziału Malarstwa, Rzeźby, Architektury Wnętrz oraz Konserwacji i Renowacji Dzieł Sztuki.

Wernisaż wystawy miał miejsce w czwartek, 13 października 2016 r. Oficjalnego otwarcia dokonali JM Rektor – prof. Stanisław Tabisz, Prorektor ds. Studenckich – dr hab. Jan Tutaj, prof. ASP oraz Prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie – Zbigniew Kazimierz Witek. Kuratorem jest dr Magdalena Jurkowska.

Wystawa dyplomów ASP

Wystawa przyczynia się do promocji młodych talentów, wspiera ich w samodzielnym zaistnieniu na rynku sztuki oraz prezentuje szerokiej publiczności najciekawsze indywidualności twórcze i współczesne zjawiska artystyczne.

W przestrzeni galeryjnej mamy okazję zobaczyć między innymi asamblaże Justyny Kędziory stanowiące apoteozę nauki i technologii.  Artystka  do wykonania swych prac użyła między innymi szlagmetalu, srebra, tempery i wiele innych. W prezentowanym cyklu o tytule zapisanym w kodzie binarnym 01101001… dochodzi do zderzenia artefaktów z dwóch pozornie przeciwstawnych sobie światów- nauki i religii.

W dalszej części ekspozycji naszą uwagę zwraca hipnotyzujące malarstwo Kseni Gryclewicz nawiązujące do sztuki antycznej, w którym malarka analizuje stan bezwładności oraz zawieszenia w czasie. Warte uwagi są również niesamowite rzeźby Karoliny Tłuczek, której pomimo użycia stali jako głównego materiału udało się zachować niezwykłą subtelność i lekkość formy.

Na wystawie figuruje także cykl prac Julii Tsapurak, której promotorem był jeden z artystów mających wystawę w Galerii Dystans- Profesor Adam Wsiołkowski. Praca dyplomowa zatytułowana Drymba nawiązuje do kultury narodów słowiańskich, mongolskich, tureckich i wielu innych odwołując się do regionu karpackich górali. Tytułowa Drymba natomiast to instrument muzyczny mocno związany z ludowością Huculszczyzny. W swoim malarstwie artystka wyszczególnia motywy ludowe takie jak fragmenty stroju oraz charakterystyczne wzory.

Warto też zwrócić uwagę na pracę Ciało, która została wykonana w drewnie przez Agnieszkę Lichoń. Rzeźba ta przedstawia analogię pomiędzy ciałem człowieka a drzewem w kontekście ich zależności od żywiołów. Te wykonane w jasnym drewnie obiekty spełniają funkcję zarówno symboliczną, jak i estetyczną przykuwając wzrok zaskakującą formą. W trzech przeciętych na pół, gładkich kawałkach drewna umieszczono bowiem lustra, dzięki czemu całość nabiera nieco tajemniczego i niespotykanego wyrazu.

W temacie rzeźby warto również…

…wspomnieć o pracy Beaty Poździk zatytułowanej Oblicza materii – oblicza ducha. To wykonane z wikliny i pozłacanego gipsu dzieło jest alegorią wspólnoty i siły duchowej ludzi. Pojedyncza witka wikliny podobnie jak człowiek pozostawiona sama sobie jest krucha i łatwa do złamania, skupiona jednak w grupie nabiera siły, staje się nie do pokonania. Artystka pragnie w swej pracy poruszyć problem zagubionej jednostki i jej przynależności, zobrazować swoje przekonanie, iż wspólnota ludzi, wśród których żyjemy stanowi o naszej tożsamości.

Niezwykłe dzieła młodych artystów skłaniają do refleksji i wywołują w odbiorcy doznania emocjonalne i estetyczne, a sztuka przedstawiająca przeplata się z abstrakcyjnym postrzeganiem rzeczywistości.

Na wystawie dominują portrety w różnych stylach- od klasycznych przedstawień twarzy po te zupełnie surrealistyczne oraz rzeźby, których głównym surowcem jest drewno.

Zdecydowanie warto było zobaczyć.